Articles
PopEye
December 2003
By: Geert Klasens
"En op de zesde schiep hij de metal, en PopEye hoorde dat het goed was."
Vlak na de oerknal in 1994 ontstond door een magische chemische reactie de band Peanuts, vijf jaar later aten de pindas appels, werden verstoten uit de top 40 en moesten verder door het leven trekken als DAY SIX. De brandende braamstruik is vervangen door een brandende aanhanger.Een verhaal vol passie, weemoed en muziek, waarbij de namen onveranderd zijn om de schuldige bekend te maken!
Day Six is een progressieve metalband uit Someren, die al serieus wat wapenfeiten op hun naam heeft staan.
Zo wonnen ze enkele regionale bandwedstrijden waaronder de Regiopopprijs en doen ze mee aan het prestigieus project Crossroads.
Om een goed beeld te krijgen waar deze band zich allemaal mee bezig houdt, verdient het Crossroads project een nadere uitleg.
Het project Crossroads is in 2001 in het gemeenschapshuis van Someren ontstaan als een samenwerking op cultureel vlak tussen allerlei verenigingen.
Dit jaar, voor Crossroads II, werken het koor Swingles, de percussiegroep trem, de dansgroep Dance Experience, de toneelgroep de Speledonckers, fanfare St. Willibrordus en metalband Day Six mee aan de show.
Het thema dit keer is een computerspel waarbij de levels worden weergegeven door verschillende muzikale en visuele aspecten.
Klinkt mooi, maar een voorbeeldje kan geen kwaad. Er is bijvoorbeeld een level wat de ijswereld voorstelt waarbij het nummer Ice Queen van Within Temptation wordt uitgevoerd.
In de voorstelling zijn ook bekendere klassiekers te horen zoals: Radar Love, Born to be Wild, Feel enz.
Naast de covers zijn ook enkele nummers van Day Six zelf bewerkt en aangepast voor de voorstelling.
Na een jaar repeteren zal de uitvoering van Crossroads II plaatsvinden op 22 en 23 November, in het gemeenschapshuis Someren.
Het meidenkoor Swingles is ook te horen op de nieuwe cd getiteld "Eternal Dignity" en heeft ook al meegespeeld op enkele concerten.
Moet je voorstellen vier jonge knullen die in een kleine ruimte opgesloten zitten met 32 meiden.
Van die momenten dat je als band blij bant dat je niet straight edge bent...
De cd is tot stand gekomen door opnames in drie verschillende studio's.
Het hele proces van de productie heeft de band zelf in de gaten gehouden met medewerking van de vader van Robbie, die zelf ook een bescheiden studio heeft.
Zo is het mannenkoor op de cd een 32 sporen versie van de jongens van de band zelf.
De samples op de cd hebben ze ook zelf gemaakt, waaronder het geluid van het openen van een flesje cola. De sapmle wordt overigens achterstevoren afgespeeld als ritme. (Even voor de fanatiekelingen onder ons, ondanks dat cola zwart is en de sample achterstevoren wordt afgespeeld, wil dit niet automatisch zeggen dat cola nu "Evil" of "True" is, maar het nog gewoon een frisdrank blijft).
De drums van de cd zijn in drie dagen opgenomen in de studio van PopEi. De studiotijd hadden ze als prijs gekregen voor het winnen van de Regio Popprijs.
Ik wil niet al te diep ingaan op de muziek van de cd zelf, want deze wordt nog uitgebreid behandeld als recensie in de volgende editie van je favoriete lijfblad PopEye.
Wat ik al wel wil verklappen is dat het een juweeltje is. Hij klinkt niet alleen barbiebibsenstrak, waar zo ziet hij er ook uit.
De hoes heeft een Egyptisch thema, is volledig full colour inclusief inlay en booklet met teksten.
De Cd duurt vijfenvijftig minuten en kost maar tien euro. (Als ik er geen gebietst zou hebben zou ik 'm zelf ook kopen!! Echte aanrader!!).
De cd is verkrijgbaar via de Bullit, de winkel van Harrow en via de site van de band.
Inmiddels moet je als lezer van dit artikel toch benieuwd zijn wat voor soort muziek de band nu precies maakt.
In recensies worden ze vergeleken met bands als Pink Floyd, Black Sabbath en Rush. Hoewel ik deze vergelijkingen als invloeden wel terug hoor doet de muziek mij meer denken aan Savatage en Dream Theater.
Alles bijeen niet de minste bands om mee vergeleken te worden, maar volledig terecht.
Het niveau van de band ligt erg hoog en niet alleen muzikaal.
De muziek klinkt erg open, melodieus en vooral zuiver.
De nummers zijn echte composities met een fantastische opbouw naar zowel rustpunten als een climax.
Bij het schrijven nemen de toetsenist, Dolf en gitarist/zanger Robbie het voortouw, maar elk nummer is een samenwerking van de volledige band.
"De teksten zijn niet echt boeiend, de bedoeling is de muziek goed naar voren te laten komen. Het gevoel en de zanglijn zijn voor mij belangrijker. Het gaat om de melodie en emotie. Iemand die zo luistert als ik zal dit waarderen, maar er zijn genoeg mensen die teksten belangrijk vinden. Dit is ook de reden waarom onze bassist, Nick voor de volgende cd teksten zal schrijven.
Als je van mij een diepgaand verhaal wil zit je bij mij verkeerd.
De diepgang zit hem echt in de nummers. Daarom duren ze ook zo lang.
Het zijn echt nummers, geen liedjes zoals in de top40, couplet, refrein, couplet, refrein enz.
Onze nummers hebben een intro die opgebouwd wordt naar een duidelijke structuur die via tempowisselingen, bruggen en solo's wordt verwerkt in een thema.
Dat kunnen we niet kwijt in 3 minuten.
In recensies worden wij ook nooit als eentonig omschreven maar juist als gevarieerd" aldus Robbie van Stiphout, die bereid was het woord te voeren namens de band.
Robbie heeft ook een echte muzikantenmetaliteit (scrabble woord wat garant staat voor drie keer woordwaarde). "Het zou fijn zijn als er 'n dag komt dat ik dit voltijd als beroep kan doen, maar geld is geen drijfveer".
Hij staat met twee benen op de grond, zonder illusies en wordt gedreven door zijn passie voor de muziek. "Er zijn een hele hoop mensen die ons meehelpen, soms zijn er momenten dat je voor die mensen wat terug kan doen. Zo hebben we een keer met een wedstrijd een hoop t-shirts gewonnen die wij toen konden uitdelen aan de achterban".
Ondanks de tijd die de band steekt in opnames, projecten zoals Crossroads en bijna dagelijk repeteren, speelt Day Six ongeveer twintig tot dertig optredens per jaar.
De band is ook al packagedeal verkrijgbaar met Sun Caged en Morgana X of samen met Karma (met Irene Jansen).
Het touren is overigens niet altijd even gemakkelijk. Zo is het de band ook wel eens gelukt om het frame van hun volgeladen aanhanger af te laten branden. Onderweg naar Amsterdam is het gelukt om een versnellingspook tot de grond toe af te breken, om nog maar te spreken over de remmen en de menig over rotonden.
Dit drukke leven van de leden van Day Six is zelfs een keer op TV8 geweest in het programma "Het weekend van..".
Het resultaat van een weekend vol optredens, een fotosessie en een stuk productie van de cd werd allemaal in twee en halve minuut samengevat.
Ja, je hebt een druk leven, bent de hele dag in touw, en soms neem je net te weinig tijd voor een biertje...
Voor actuele informatie over, de projecten van Day Six, de cd en hun tourschema moet je even surfen naar: www.day-six.com
Maar zelfs voor de mensen zonder internet is dit een band die je gemakkelijk kan volgen want naar mijn bescheiden mening gaan deze jongens uit Someren het nog ver schoppen!!!